In de raadsvergadering van 11 juli, is naast de nota Samen Keuzes Maken, ook de Kadernota behandeld. De gemeente Goeree-Overflakkee staat voor een forse financiële opgave: een structureel tekort dat kan oplopen tot 24 miljoen euro per jaar. Dit vraagt om fundamentele keuzes en helder beleid. De inkomsten uit het gemeentefonds en specifieke uitkeringen staan onder druk, terwijl de kosten blijven stijgen en bestaande voorzieningen versnipperd en verouderd zijn. Tegelijkertijd nemen maatschappelijke opgaven en demografische uitdagingen toe, zoals dubbele vergrijzing en een dalend aantal jongeren. De Kadernota 2026 markeert daarmee een belangrijk moment om het voorzieningenniveau en de gemeentelijke koers structureel te herzien. namens de SGP-fractie kijkt fractievoorzitter John de Geus op verschillende manieren hiernaar:
U leest hier de integrale bijdrage:
‘Voorzitter, voor ons ligt de kadernota. Hiermee geven we een voorzet voor de begroting van 2026, die we in het najaar zullen behandelen. Voordat we vooruit kijken, wil ik graag eerst met u terugkijken, vervolgens kijken we naar elkaar, we kijken om ons heen, we kijken vooruit en tot slot kijken we omhoog.
Terugkijken
We hebben het afgelopen jaar als gemeente hard gewerkt, en niet zonder resultaat! Veel bouwprojecten zijn gestart. Bouwprojecten met betaalbare woningen. Andere projecten worden binnenkort gestart. In veel kernen dreunt de heistelling, en dat klinkt ons als muziek in de oren. Immers, we willen doorstroming, onze starters willen we hier houden, onze senioren verdienen een passende woning. Door de inzet van het college, de ambtenaren, de corporatie en bouwers/ontwikkelaars is het gelukt. Dank daarvoor! Daarbij hebben we met elkaar ook gekeken of er andere woonvormen, zoals tijdelijke starterswoningen, mogelijk zijn. Hiermee gaan we aan de slag!
De landbouwsector kwam tot een gezamenlijke landbouwvisie. Een mooi proces, van onderop tot stand gekomen. Bij het Rijk en de provincie ontbreekt het nog steeds een consistent beleid. Waakzaamheid is geboden!
We zijn blij met de eerste projecten binnen het IHP. Scholen krijgen hun langverwachte nieuwbouw of verbouw. Het mogelijk maken van renovatie was zo’n gek idee nog niet. Fijn dat we onze kinderen en leerkrachten op deze manier kunnen onderbrengen in een gebouw wat fris en duurzaam is! Dichtbij, in de kernen!
Het proces rondom de WMO-aanvragen gaat gelukkig stukken beter. Onze motie heeft hiertoe vast bijgedragen. Een compliment aan de betrokken medewerkers, want gemakkelijk was het niet. Hoe geeft het college hier structureel aandacht aan?
Kijken naar elkaar
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat we ook als raad steeds vaker hebben geoefend in samenwerken. We zijn gegroeid in het luisteren naar elkaar, het begrip hebben voor elkaar. En inderdaad, het lukt niet altijd even goed, ook onze fractie maakt daarin weleens fouten – excuus daarvoor – maar de intentie is er wel. Positief! Laat dit een opmaat zijn voor deze resterende periode, in de aanloop naar een nieuwe raad. Elkaar vasthouden, er zijn voor elkaar, ook als er persoonlijke zorgen zijn. Dat schept een band die dieper is dan gewoon samenwerken!
Kijken om ons heen
Uiteindelijk doen we ons werk voor de burger. De afstand tussen gemeente en de bevolking blijft een uitdaging. We zoeken elkaar op, we geven ruimte aan meningen. Toch blijft het een doorlopend aandachtspunt. Krijgen we aan de burger goed uitgelegd waarom we iets doen, waarop we onze keuzes baseren. Is het college het met ons eens dat we hier meer dan ooit aandacht aan moeten schenken? En hoe doen dat steeds beter? Dat is bij een aanleg van een turborotonde een stuk makkelijk dan bij het huisvesten van arbeidsmigranten. Toch is dat laatste ook van groot belang voor de lokale woningmarkt, de economie op ons eiland, het voorkomen van illegaliteit en het behoudt van goede woningbouwlocaties bij de kernen.
Vooruit kijken
Als we vooruit kijken, en we hebben er zojuist bij het rapport Samen Keuzes Maken al bij stilgestaan, hangen er grote uitdagingen boven ons hoofd. Onze fractie blijft zich inzetten voor goed financieel beleid. Zonder plan niet interen op reserves. Graag hoor ik of het college dit ook zo ziet? In onze gemeente blijft er aandacht voor minder bedeelden, zorgen we ervoor dat jongeren de ruimte krijgen zich te ontwikkelen, bieden we hulp aan gezinnen waar problemen zijn. Problemen financieel, sociaal, in de relatie.
Voldoende voorzieningen, maar met een kritische blik. Leefbaarheid, sport, veiligheid is belangrijk, dorpshuizen hebben hun functie. Maar alles houden bij wat het nu is zal een lastige opgave blijken. Hier zullen we met elkaar een visie op moeten vormen. Zoveel mogelijk behouden, en, niet alles hoeft richting de grote kernen. Gelukkig geeft het meerjarenperspectief enige ruimte, maar we moeten nu wel aan de slag!
We zien een onderbezetting binnen de gemeentelijke organisatie. Hoe groot die exact is volgt nog. We zullen hier positief kritisch in meekijken en verwachten een goede onderbouwing. College, ik ga er vanuit dat die ook komt – compleet en objectief. Dit alles met het oog op een gezonde workload voor onze medewerkers.
Laten we bij dit alles ook de vrijwilligers koesteren. Vanuit verenigingen, kerken maar ook betrokken burgers wordt veel gedaan.
Omhoog kijken
Voorzitter, wat een zegen dat we dit niet alleen hoeven te doen. Als fractie, en er zijn er meer in deze raad en het college, weten we ons gesteund door gebed. Wat een voorrecht! Ik moest denken aan Elia. In Jakobus 5 staat het volgende van hem: Elia was een mens net zoals wij en hij deed een vurig gebed dat het niet zou regenen, en het regende niet op de aarde, drie jaar en zes maanden. En hij bad opnieuw, en de hemel gaf regen en de aarde bracht haar vrucht voort. Dat is geloof, dat is vertrouwen. De God van Elia is en blijft dezelfde. In die afhankelijkheid, als goed rentmeester, willen wij ons werk doen, met oog voor elkaar en met het oog – en hart – gericht naar omhoog’!