De SGP-fractie volgt met grote belangstelling het project Springertduinen van Waterschap Hollandse Delta. Dit project laat zien dat waterveiligheid, rentmeesterschap en versterking van de natuur uitstekend samen kunnen gaan. Bij bescherming tegen hoogwater denken we vaak als eerste aan dijken. Maar ook de duinen op Goeree spelen een cruciale rol in het beschermen van ons eiland tegen de zee. Net als dijken moeten duinen sterk, hoog en in goede conditie blijven, zeker met het oog op de verwachte zeespiegelstijging. Op de kop van Goeree wordt daarbij op een slimme en natuurlijke manier gebruikgemaakt van de kracht van de wind.
Anders omgaan met duinen
Om ook in de toekomst droge voeten te houden, moeten de duinen de komende decennia meegroeien. Waar vroeger vooral zand werd aangevoerd met vrachtwagens en vastgelegd met helmgras en stuifschermen, is nu gekozen voor een duurzamere aanpak. Samen met Natuurmonumenten heeft het waterschap drie zogeheten kerven aangebracht in de zeereep van de Springertduinen. Via deze inkepingen kan zand vanaf het strand verder het duingebied in waaien.
Deze natuurlijke manier van duingroei verloopt langzamer dan traditionele zandophoging, maar is aanzienlijk goedkoper en levert bovendien belangrijke winst op voor de natuur. Door de aanvoer van vers zand verbetert de bodemkwaliteit en krijgt het kwetsbare ‘grijze duin’ met zijn bijzondere planten en dieren weer kansen om zich te herstellen.
Veiligheid blijft voorop staan
Het maken van inkepingen in de duinen roept begrijpelijkerwijs vragen op over veiligheid. Daarom is dit project zorgvuldig voorbereid. Kennisinstituut Deltares heeft onderzocht wat de minimale hoogte en breedte van het duin moet zijn om bescherming tegen hoogwater te garanderen. Die veiligheidsnormen worden ruimschoots gehaald: de kerven zijn aangebracht op een hoogte van circa 10 meter boven NAP, terwijl minimaal 7,64 meter vereist is.
De ontwikkeling van de duinen wordt minimaal vijf jaar intensief gemonitord. Mocht de veiligheid onverhoopt in het geding komen, dan kan direct worden ingegrepen. Zo blijft de waterkering ook tijdens de groeifase betrouwbaar.
Zichtbare resultaten
Hoewel natuurlijke duingroei tijd kost, zijn de eerste resultaten al duidelijk zichtbaar. Drie jaar na de aanleg is te zien dat de wind effectief zand landinwaarts transporteert. Metingen tonen aan dat er inmiddels meer zand in het gebied ligt dan vóór de aanleg van de kerven. De duinen groeien weer, zowel in de breedte als – op termijn – in de hoogte.
De SGP-fractie waardeert deze aanpak waarin veiligheid, zuinig omgaan met publieke middelen en zorg voor de schepping samenkomen. Project Springertduinen ontwikkelt zich volgens verwachting en vormt een mooi voorbeeld van verantwoord waterbeheer voor de toekomst.